Tom went to the
Tom was in de Marshall Islands voor een week (hij is ondertussen al een week terug). De jongens en ik hadden een leuke maar drukke tijd. Vrienden gingen meer naar het strand of deelden een maaltijd met ons. Maar oh nee, de nachten waren niet gemakkelijk. Ekko is zijn laatste 4 tandjes aan het krijgen (oef) en werd veel wakker. Ik had geluk dat Bas heel flink samen met me een dutje deed of rond me speelde met zijn auto’s op het bed naast me wanneer hij thuis was. Zodus, nauwelijks tijd voor foto’s en geschrijf. Maar er zijn een paar herinneringen die ik toch graag wou neerschrijven en delen met jullie.
On the days that Bas goes to school he takes a nap with the other kids (most of the time). When I went to pick him up last week I saw him sleeping on his little bed, but just next to it I saw another bed and his blanket was spread over both of them. I though a teacher had been there until he slept maybe but no auntie Marie told me that Emily wanted to sleep next to Bas. She was lying next to him until he slept and then tossed around a bit. That was so sweettttttt! Penny tells me Emily is so happy to go to school to see Bas and Bas asks me before he goes, “will Emily be there?” and auntie Marie say they are waiting for each other.
Yesterday they were singing, together with Emilia, in a circle a song, with movements and everything in the shine of the moonlight, all by themselves, how beautiful is that!
It is amazing what a peaceful effect these kids have on each other. We value their friendship.
Tegenwoordig blijft Bas op school tot drie en neemt er terwijl een dutje (meestal toch). Wanneer ik hem ging halen één van de dagen vorige week zag ik dat er een bedje vlak naast het zijne stond en zijn deken lag uitgespreid op beide. Ik dacht dat de juf misschien naast hem was blijven liggen tot hij sliep maar tante Marie vertelde ons dat Emily wou naast Bas slapen. Ze had naast hem gelegen tot hij sliep en rolde wat rond. Dat was zoooooo lief. Penny vertelt me dat Emily zo blij is elke ochtend om naar school te gaan omdat ze dan haar vriend Bas kan zien. En Bas vraagt me voor hij gaat ‘zal Emily er zijn?’ en tante Marie zegt dat ze op elkaar wachten.
Gisteren waren Bas en Emily samen met Emilia aan het zijngen in een cirkel, met bewegingen en alles in het maanlicht, helemaal alleen, prachtig was dat!
Het is ongeloofelijk wat een vredemakend effect deze twee kinderen op elkaar hebben. Hun vriendschap is heel waardevol.
Ekko and Pace are babbling and babbling and spit out words. Pace says ‘Ekko’ now and I love it when he says ‘koetje’ or ‘ete’. Ekko says ‘katje’, he sigs for ‘all done” and says ‘daan’ from ‘gedaan’ or says ‘done’, ‘ba’ from bal or yes ‘bas’ and yes ‘car’. Suzi told me he said ‘cracker’. I could hardly believe this, but yes, he said it to me, it is a fast word but he says it.
They play a lot with finger puppets and other little animals and transport them in trains. I totally love that game and always join in with the boys. We have 3 parts of my old train, when I was little. Each one of us has a part of my old train when I was a kid; and funny enough never switch. Pace was so sweet giving kisses with his finger puppet fish to mine and swimming to me with the sign move.
Feeding the cats at the neighbors is so much fun. To get there, no problem, the cats almost drag them over. Watering the plants is already a logic next activity for kids structured minds. But to get back to the house can take forever or even takes a few steps back running backwards and not forward. In the end I usually have to take both in my arms. But because my belly grows and the kids are getting heavier they slip away and feel like to kiddies held by the neck (for them on their belly) which is so funny because they don’t even protest when we say bye. BUT today Pace said ‘bye’ and when I asked him for a hand he gave it to me and in 5 min we were home! Thanks Pace!!!!!!!! That was so helpful!
Ekko en Pace babbelen er op los en spuwen woordjes uit. Pace zegt Ekko en ik hou er van wanneer hij ‘koetje’ of ‘ete’ zegt. Ekko zegt ‘katje’, hij doet teken dat hij gedaan heeft en zegt ‘daan’ van ‘gedaan’ of zegt ‘done”, ‘ba’ van bal, ‘bas” en ‘car’. Suzi vertelde me dat hij ‘cracker’ zei. Ik vond dat een heel moeilijk woord, maar ja, hij zei het ook tegen mij, hij zegt het vlug, maar hij zei het. De jongens spelen graag met vingerpoppetjes en andere kleine diertjes, ze transporteren ze in de trein. Ik vind het geweldig om met hen mee te spelen. Ieder van ons heeft een deel van mijn oude trein (toen ik klein was) en grappig genoeg wisselen we nooit om. Pace was zo lief, hij gaf kusjes mijn zijn vingerpopje aan het mijne terwijl hij naar me toe zwom.
De katjes eten geven bij de buren vinden ze geweldig. Om er naar toe te gaan; geen probleem, de katten lokken hen door cirkels rond het te lopen en dan weg te rennen. De planten water geven (en nat worden) is al een logische stap in hun gestuctureerd kinderbrein. Terug naar huis keren kan oneindig lang duren. Soms moet ik een paar stappen terug omdat ze terug rechtsomkeer maken. Op het einde draag ik ze meestal beide in mijn armen, maar omdat mijn buik er niet kleiner op wordt en de kindjes niet lichter glijden ze steeds een beetje meer uit mijn armen. Het voelt dan alsof ik kleine katjes mee heb bij hun nekvel (al is het hun buik), en grappig genoeg nooit enig protest. MAAR vandaag zei Pace ‘bye” en wanneer ik hem een hand vroeg gaf hij het en we waren in 5 min thuis. Bedankt Pace! Dat was zo handig!
Bas miste zijn papa heel fel en vroeg elke avond waar hij was. Op een dag zei hij dat hij van hem zou dromen, en ja hoor, in het midden van de nacht hoorde ik hem ‘papa’ zeggen.
No comments:
Post a Comment