Kids countdown + whether issues for our Island boys

The evening started with the following plan. Bas, Kobe and Lene would sleep all together in one room at my mom’s house; I would be sleeping with Ekko alone in another room. My mom told a long story out while my sister and me waited in the living room. First Kobe wanted to go home … Bas and Lene fell asleep together. But around 10 at night Bas wanted his mommy. I took him along to Ekko and my room and as usual the three of us slept together. But … the kiddo’s wake up a lot because they are cold … since a few days Belgium got colder and although they sleep with a undershirt, warm pajama’s and (if they want) socks, they are still cold. They don’t want blankets because they are not used to them so what happens they snuggle so close to me that the three, or four, of us would fit on a single bed. I have to hold Ekko and Bassie’s feet are warming on my belly. Sometimes he wakes up and asks if I can rub his feet. Only by half of the night I succeed to keep the blankets on top of us. One lucky thing … they sleep until 7.30 or even 9.00 in the morning. Yes … our Island boys are not used to being cold.

De avond begon met het volgende plan. Bas, Kobe en Lene zouden samen slapen in 1 kamer bij ons thuis; ik en Ekko zouden in een andere kamer alleen slapen. Mijn moeder vertelde een lang verhaal terwijl mijn zus en ik wachten in de woonkamer. Eerst wou Kobe naar huis ... Bas en Lene vielen samen in slaap. Maar rond 10 uur ’s avonds wou Bas bij me zijn. Ik nam hem samen bij mij en Ekko in de kamer en we sliepen zoals gewoonlijk alle drie samen. Maar ... de kindjes worden veel wakker omdat ze koud hebben ... sinds een paar dagen is het kouder geworden in België en hoewel ze slapen met een hemdje, warme pyjama en (als ze willen) sokken, hebben ze nog steeds koud. Ze willen liever geen lakens of dekens omdat ze dat niet gewoon zijn ... dus wat gebeurt er: ze kruipen zo dicht tegen me aan dat we alle drie, of beter alle vier, op een enkel bed zouden passen. Ik moet Ekko zowat vasthouden en Bas warmt zijn voeten aan mijn buik. Soms wordt hij wakker om te vragen of ik zijn voeten niet wat kan warmwrijven. Enkel tegen de helft van de nacht slaag ik er in om de dekens over ons allen heen te houden. Gelukkig ... slapen ze ’s morgens tot 7.30 of zelfs 9.00. Ja ... onze eilandjongens zijn niet gewoon aan de koude.