Bassie’s godfather, Gert: jumping in the North sea with the kids

We went to ocean and the dunes with Bassie’s godfather, Gert. We visited the ’Houtsaegerduinen’ first, a nature reserve with donkeys. I did my thesis on grazing behavior and spend lots of time with them. But because it is such a big nature reserve it is hard to find them. After a tour we had to return. We found a trail but that we lead us too far. Gert had a present for Bas, a kit with insect catching instruments. They caught a beautiful, little butterfly.

But the ocean was a BIG success. Too me too, after being used the Guam ocean, it looked so panoramic: the ocean, the sand and the blue sky.

Gert had a second present: a kite. Bas was running with it along the beach, it works as a charm! Thanks peter Gert!

Ekko had lots of work studying the soft sand with ridges.

The water was cold compared with Guam (16 degrees Celcius; 61 Farenheit), but after ‘only the feet’ in the water they got all wet anyway, jumping over the waves with peter Gert. I should have known … my boys and peter Gert, 3 kiddo’s in a row. I don’t have pictures from all the excitement jumping in the ocean because I had to scoop Ekko out of the water all the time. The tide was coming in very quickly too and at our ocean puddles are forming around you and all of the sudden you are enclosed by water, already deep water actually. So we had to run and escape. Lucky thing our car wasn’t far to change clothes. Poor Peter Gert (who was completely wet) and me (only partly wet) didn’t have spare clothes so we had to dry in the sun. We played in the soft sand after a meal. Peter Gert was attacked by my two lions for a sandfight. Bas went for a few walks hand in hand with peter Gert. They talked and talked, it was so sweet to watch! Peter Gert and Bas are best friends!!!!

We gingen naar de zee en de duinen met Gert, Bas zijn peter. We bezochten de ‘Houtsaegerduinen’, een natuurreservaat begraasd door ezels. Ik deed er mijn thesis over begrazingsbeheer en besteede veel tijd met hen. Maar omdat het natuurgebied zo groot is, is het moeilijk om ze te vinden. Na een toertje moesten we terugkeren. We vonden een pad maar dat zou ons te ver leiden. Peter Gert had een leuk cadeautje, een insecten bestudeer kit: we vinden een mooie Sint-Jansvlinder.

Maar de zee was een groot succes. Ook voor mij, na zolang gewoon te zijn aan de zee daar (zandstrook is maar een paar meter breed, en het zand is er wat steniger door de vele koralen, en het rif breekt er na een 30 tal meter). Onze zee leek zo weids, de zandstrook zo imens en de lucht hemelsblauw.

Peter Gert had nog een cadeautje, een kite. Ze hadden veel plezier en renden er mee over het strand; dank u pter Gert.

Ekko had veel werk met het bestuderen van het zachte, geribbelde zand.

Het water was koud vergeleken met Guam (in Guam is het steeds 27 graden hier was het slechts 16 graden). We probeerden eerst alleen met de voetjes maar onze kereltjes sprongen danig met peter Gert over de golven dat ze klestnat waren. Ik had het moeten weten: peter Gert, Bas en Ekko: drie grote kapoenen samen. Ik heb niet veel foto’s van de waterpret want ik moest mee helpen Ekko uit het water te vissen. We moesten ons ook haasten omdat het tij aan het opkomen was. We konden gelukkig tijdig ontsnappen uit de ons omringende watermassa. Gelukkig was de auto niet ver om de kindjes om te kleden. Arme peter Gert (die helemaal nat was) en mama (die maar een beetje nat was) moesten drogen in de zon omdat we geen reservekleren hadden. Na een maaltijd speelden we in het zachte zand ... of peter Gert werd aangevallen door mijn leeuwen voor een heus zandgevecht. Nadien deed Bas een paar wandelingen met peter Gert, hand in hand. Wat een vriendschap, mooi om te zien hoe ze maar praatten en praatten, twee echt dikke vrienden!!!!!