What I like about Guam! The ocean sunrise!

A day later is was still pitch-dark when he woke up. I took Ekko and the camera and we went to the ocean. There was a strong wind and we saw tiny bits of orange peeking on the horizon, it was deep orange, like the orange you can find in flowers to attract insects. We held on to each other because the wind and dawn was still dominated. Seabirds shrieked above the break of dawn. Slowly the sky colored orange, the clouds purple. The orange became yellow, while the sun gave the clouds another bit of darkness before giving them their white color back.

We enjoyed it. Page, Don, Terry and Logan came to look too. Ekko and I were happy with their company so early in the morning.

When we got home our two marmots were still asleep. Bas has always been a long sleeper, even as a baby. Ekko has always been a early bird. Getting out of the bed is not easy but to go the ocean and see all of this makes you forget about it and just lets you enjoy this beauty.

Een dag later was het nog pikdonker wanneer hij wakker werd. Ik nam Ekko en de camera en we gingen naar zee. De wind blies hard en je zag al snel kleine beetjes oranje aan de horizon verschijnen, van dat diep tropisch oranje, zoals je kan het in bloemen terug vinden om insecten aan te trekken. We hielden mekaar vast want de wind en de schermering overheersten het strand. Zeevlogels vlogen kruisend over de ochtendgloed. Langzaam kleurde de hemel van oranje, de wolken paars. Het oranje vergleed in geel, terwijl de zon de wolken voor de laatste keer een donkerder gaf vooraleer ze hun witte kleur terug te geven.

We genoten, ook Page, Don, Terry en Logan kwamen kijken. Ekko en ik waren blij met dit gezelschap zo vroeg in de ochtend.

Wanneer we weer thuis kwamen lagen ons twee marmotjes nog te slapen, we waren een uurtje weg geweest. Bas is altijd een lange slaper geweest, ook als baby, Ekko was steeds heel vroeg. Opstaan is niet gemakkelijk maar eens aan zee ben je het allemaal vergeten en is het genieten van deze pracht.